piątek, 02 października 2009 01:59 Zmieniony: czwartek, 12 listopada 2009 05:17
Skromne kanapki stały się jak widzę kultowym elementem opisowym. I słusznie!Wpisały się we mnie trwale od kiedy to pierwszy raz o nich wyczytałem.
Poruszony bywam przy śniadaniu na każde ich wspomnienie,
za przywilej sobie poczytując to proste pożywienie.
Nie-ba-ga-tel-ną strawę.. owoc pokory.
Więcej… Komentarze (2)
poniedziałek, 10 marca 2008 02:07 Zmieniony: czwartek, 05 listopada 2009 07:16
Ona zapiera mi dech. Zamyka usta.
Nie widziałem, ani nie słyszałem nigdy o czymś co mogło by się jej równać. Wobec niej moja wyobraźnia jest tak płytka... marna.
Jej uroda przewyższa moje pojęcie.. Tak więc nigdy jej nie pojmę.
Niepoznana, a jednak, ona wciąż jest przy mnie. To niewypowiedziane, jej wierność, troska, delikatność. Przy niej i tylko w niej mogę odnaleźć ukojenie.
piątek, 25 stycznia 2008 01:39 Zmieniony: sobota, 14 listopada 2009 10:31
Wzrok wbity w ziemię, lub niepewnie szukający punktu zaczepienia. Jak to smakuje i co powoduje.. Najprostsze poczucie. Wbrew "życiu w obfitości"? Moje obolałe kości. Samotność powodowana brakiem bliskości. Powracający jak bumerang mój wspaniałomyślny duch odrzucenia. Im mocniej go wyrzucić tym z większą siłą powraca. Uderza powodując coraz to większe zniszczenia. Grzebiąc swoje urojenia i otwierając mocniej zranienia (..w celu uzdrowienia) . I chyba tak miało być, bo to przecież nie wilki ale własne owce najbardziej dają się we znaki.
wtorek, 30 października 2007 19:09 Zmieniony: sobota, 05 grudnia 2009 10:35
Cześć..
Nie wiem jak - jak zwykle...
Dziś mam ułatwione zadanie.. bo ktoś zaczął za mnie.. „Niech przemówią sny”. Dziwne hasło.